Αρθρογραφία

Στρίβειν δια μίας προτάσεως νόμου - Άρθρο στην Εφημερίδα των Συντακτών

Η ΝΔ υπέβαλε δική της πρόταση για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, προσπαθώντας να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση στην οποία περιήλθε ο αρχηγός της, που είχε δεσμευθεί προσωπικά ότι θα υποστηρίξει τις διεκδικήσεις των διεμφυλικών προσώπων. Τελικά υπέκυψε στις υπερσυντηρητικές τάσεις του κόμματός του, που φαίνεται πως είναι ισχυρότερες από την προσωπική του αξιοπιστία και πολιτική ισχύ.
Η πρόταση της ΝΔ αποτελούσε σε πολλά σημεία της αντιγραφή του νομοσχεδίου της κυβέρνησης, ενώ σε άλλα απέπνεε προχειρότητα και τις παρωχημένες και συντηρητικές αντιλήψεις των στελεχών της.
Σε αντίθεση με το νομοσχέδιο που προβλέπει την τήρηση της υφιστάμενης δικαστικής διαδικασίας (εκουσία δικαιοδοσία) για τη διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου, η ΝΔ πρότεινε την ίδια διαδικασία, προσθέτοντας δύο αυτοπρόσωπες δηλώσεις του προσώπου (έναντι μίας που προβλέπει το νομοσχέδιο), παρατείνοντας τη διαδικασία για τέσσερις επιπλέον μήνες. Ο λόγος, άγνωστος: υπάρχει περίπτωση η δυσφορία γένους που βιώνει το πρόσωπο να αρθεί σε τέσσερις μήνες; Επιπλέον, μια τόσο παρελκυστική διαδικασία έρχεται σε αντίθεση με τις συστάσεις των διεθνών οργάνων για γρήγορη και απλή διαδικασία, ενώ επιφορτίζει και τα δικαστήρια με άσκοπη ύλη.
Η ΝΔ πρότεινε επίσης η αλλαγή του καταχωρισμένου φύλου να γίνεται μόνο μία φορά. Κάτι τέτοιο έρχεται καταφανώς σε αντίθεση με τις διακηρύξεις της ότι δήθεν σέβεται το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό. Μια τέτοια πρόβλεψη θα αποτελούσε υπέρμετρο περιορισμό της βούλησης του προσώπου, σε αντίθεση με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Κανείς φυσικά δεν ισχυρίζεται ότι το πρόσωπο μπορεί να αλλάζει φύλο κάθε μέρα, αλλά δεν μπορεί και να αποκλειστεί πλήρως μια τέτοια περίπτωση. Γι' αυτό άλλωστε υπάρχει και η σχετική πρόβλεψη στο νομοσχέδιο για μια δεύτερη και τελευταία διόρθωση.
Το σημαντικότερο όμως είναι οι προϋποθέσεις που πρότεινε η ΝΔ. Επέμεινε στην ψυχιατρική βεβαίωση, παρά τις θέσεις και συστάσεις των εθνικών και διεθνών οργάνων που κάνουν λόγο για κατάργηση της χειρουργικής επέμβασης και της ψυχιατρικής διάγνωσης ως προαπαιτουμένων για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.
Εν ολίγοις, και όπως φάνηκε και από το προσβλητικό παράδειγμα του προέδρου της, η ΝΔ ταυτίζει τη διαφυλικότητα με ψυχική διαταραχή και συγχέει (άδολα;) την τυχόν ψυχολογική υποστήριξη με προαπαιτούμενη ψυχιατρική εξέταση. Τόσο η κυβέρνηση, όσο και πλείστα εθνικά και διεθνή όργανα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (η ΕΕΔΑ, ο Συνήγορος του Πολίτη, ο Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και πολλοί άλλοι) είμαστε απόλυτα αντίθετοι με αυτή της τη θέση.
Η ΝΔ πρότεινε μάλιστα ως προϋπόθεση να βεβαιώνεται ιατρικά (!) ότι η διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου του προσώπου δε θα επηρεάσει αρνητικά τυχόν ανήλικα τέκνα του. Το να τίθεται μια τέτοια προϋπόθεση είναι σαν να ζητάς βεβαίωση γιατρού ότι το διαζύγιο δε θα επηρεάσει αρνητικά τα παιδιά!
Ο βουλευτής της ΝΔ και πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου, ανέφερε ότι το κόμμα του συμφωνεί μεν ότι η προηγούμενη χειρουργική επέμβαση δεν πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση, υποστήριξε δε τη χρησιμότητα ψυχιατρικής βεβαίωσης. Κατηγόρησε εντούτοις την κυβέρνηση ότι με το εν λόγω νομοσχέδιο προσπαθεί να νομιμοποιήσει τους γάμους μεταξύ ομοφύλων, τη γέννηση παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια κλπ, αφού ο ένας εκ των δύο μπορεί πλέον να μην προβεί σε χειρουργική διαδικασία επανακαθορισμού φύλου. Με την τοποθέτησή του αυτή, αφενός παρέβλεψε τις πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις που έχουν ήδη απορρίψει αυτή την προϋπόθεση, χαρακτηρίζοντάς την ως βασανιστήριο. Αφετέρου, δε μας είπε πώς αποτρέπει όλα αυτά τα «δεινά» η ψυχιατρική διάγνωση στην οποία εμμένει η ΝΔ. Μήπως τελικά στην πραγματικότητα, το κόμμα του ποτέ δε θα προέβαινε σε μια τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία κατάργησης των προϋποθέσεων του ακρωτηριασμού και της στείρωσης; Μάλλον ρητορικό το προηγούμενο ερώτημα.
Η ΝΔ δυστυχώς έχει απολέσει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της ως κόμμα με κοινωνικά φιλελεύθερο χαρακτήρα, κάνοντας στρατηγική επιλογή να πορευτεί σε αναζήτηση ψήφων στο ακροδεξιό κομμάτι του εκλογικού σώματος. Κι αυτό δεν κρύβεται πίσω από το μανδύα ανέξοδων –μάλλον αυτό πίστευε ο κ. Μητσοτάκης πως ήταν- συναντήσεων και φωτογραφικών ενσταντανέ με εκπροσώπους της κοινότητας. Και δεν μπορεί να κρυφτεί, όταν με περισσή παρρησία, βουλευτές της αναφέρονται στη συγκεκριμένη ομάδα συμπολιτών μας με άκρως κακοποιητικό λόγο, όσο υπόρρητο κι αν προσπαθούν να τον κάνουν. Είναι πλέον σαφές πως η ΝΔ δεν μπορεί να πατά σε δυο βάρκες, δεν κοροϊδεύει πια κανέναν. Σίγουρα, δεν κοροϊδεύει τους συμπολίτες μας που καλόπιστα ανέμεναν πως θα έβαζε το ελάχιστο πολιτικό λιθαράκι, ώστε να αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι με τους υπόλοιπους πολίτες και να μην είναι πλέον αόρατοι. Αλλά φευ. Δύσκολοι καιροί για ανθρώπινα δικαιώματα στο στρατόπεδο της πάλαι ποτέ ευρωπαϊκής φιλελεύθερης κεντροδεξιάς.
Εκτός τελικά από τα βορβορώδη και ρατσιστικά που άκουσαν τα αυτιά μας στη συνεδρίαση της Βουλής, πονούν και τα μάτια μας από τη στάχτη που σκόρπισε η ΝΔ.

 

1 1

Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τους πιο ευάλωτους πολίτες, τα Παιδιά - Άρθρο στο tvxs.gr

Από το tvxs.gr

 

Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, είναι μοιραίο σημαντικότατες πρωτοβουλίες να αδικούνται από τη συγκυρία και να μην τυγχάνουν της προσοχής και της δημοσιότητας της οποίας αξίζουν.
Μία τέτοια περίπτωση είναι και το β' μέρος του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που αυτή τη εβδομάδα έρχεται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και αφορά στον Εθνικό Μηχανισμό Εκπόνησης, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, αφού όλη η προσοχή είναι στραμμένη στο πρώτο μέρος, που αφορά στη Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου.
Η εκπόνηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για το Παιδί, η οποία βρίσκεται στο τελικό στάδιο, αποτελούσε πάγιο αίτημα ανεξάρτητων φορέων, όπως του Συνήγορου του Πολίτη (Κύκλος Δικαιωμάτων του Παιδιού) και της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αλλά και υποχρέωση της χώρας όπως προκύπτει από τις καταληκτικές παρατηρήσεις προς την Ελλάδα της Επιτροπής της Σύμβασης του ΟΗΕ της 15ης Ιουνίου 2012.
Σκοπός είναι η διαμόρφωση συγκροτημένης και συνεκτικής εθνικής πολιτικής για την προώθηση και την εφαρμογή των διατάξεων της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και αποτελεί μια πολυτομεακή και συντονισμένη προσπάθεια της Ελληνικής Διοίκησης. Εκπονήθηκε από Διυπουργική Ομάδα Εργασίας, υπό τον συντονισμό της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με τη συνεισφορά των αρμόδιων Υπουργείων και φορέων. Η ίδια αυτή διυπουργική ομάδα εργασίας ορίζεται ως «Εθνικός Μηχανισμός Εκπόνησης, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού».
Η εκπόνηση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού αποτελεί στρατηγική επιλογή της ελληνικής Πολιτείας και κρίθηκε σκόπιμη με το σκεπτικό ότι το Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού θα αποτελέσει αφενός ένα χρήσιμο εργαλείο για τη βελτίωση της προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών και αφετέρου, γιατί τα Σχέδια Δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν διεθνώς αναγνωρισμένη «καλή πρακτική». Επιπλέον, η στρατηγική αυτή επιλογή εκφράζει την ουσιαστική δέσμευση της ελληνικής πολιτείας να διαμορφώσει αποτελεσματικές πολιτικές για το βέλτιστο συμφέρον κάθε παιδιού που ζει στη χώρα, χωρίς αποσπασματικό χαρακτήρα και για την αποφυγή των παρατηρούμενων αλληλεπικαλύψεων της Διοίκησης.
Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες που η οικονομική και κοινωνική συγκυρία επιβάλλει, έγινε αυστηρή ιεράρχηση αναγκών και προτεραιοτήτων με βάση τους περιορισμένους διαθέσιμους πόρους και συγκροτήθηκε στη λογική σαφών και καθορισμένων αξόνων προτεραιοτήτων, ρεαλιστικών και μετρήσιμων στόχων ανά άξονα, καταγραφή δράσεων για την επίτευξη αυτών των στόχων, τακτική αξιολόγηση και επικαιροποίηση.
Οι άξονες προτεραιότητας που τέθηκαν ήταν η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης στα παιδιά, η Εκπαίδευση, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, τα παιδιά σε προνοιακά Ιδρύματα και η Αναθεώρηση του Οικογενειακού Δικαίου.
Κατά τη διαμόρφωση των Εθνικών Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού προβλέπεται η διαβούλευση και με άλλους φορείς της Διοίκησης, καθώς και την Κοινωνία των Πολιτών, αλλά και τα ίδια τα παιδιά. Αξίζει, δε, να σημειωθεί, ότι η ΚΑ΄ Σύνοδος της Βουλής των Εφήβων (7-11 Ιουλίου 2016) είχε ως αντικείμενο το τρέχον, υπό εκπόνηση Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Ήταν μάλιστα η πρώτη φορά που οι έφηβοι βουλευτές κλήθηκαν να καταθέσουν προτάσεις για μια πραγματική πρωτοβουλία της Διοίκησης, σε ένα θέμα που τους αφορά άμεσα.
Είναι σαφές, ότι η κυβέρνηση έχει περάσει πλέον από το στάδιο της καταγραφής των προβλημάτων αναφορικά με την παιδική προστασία, σε αυτό των νομοθετικών ρυθμίσεων προκειμένου να καλυφθούν τα νομοθετικά κενά. Όμως οι Νόμοι δεν αρκούν, το πιο σημαντικό είναι η ορθή εφαρμογή τους. Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένες και αποσπασματικές δράσεις, αλλά εντάσσονται στην ευρύτερη πολιτική βούληση της κυβέρνησης να δημιουργηθεί ένα πλέγμα προστασίας για το Παιδί, μέσω ενός ολιστικού σχεδίου, οριζόντιου, διεπιστημονικού και διυπουργικού, που δεν αντιμετωπίζει το παιδί ως παρακολούθημα των γονιών του, αλλά ως έναν νεαρό πολίτη, όπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα.

 

1 1

Η ιστορία δεν ξαναγράφεται με ψεύδη και λάσπη - Άρθρο στην εφημερίδα "Νέα Σελίδα"

Δεν είναι παράδοξο, η Εσθονία, όπως και κάθε χώρα που επιθυμεί να διατηρεί το εθνικό της αφήγημα, όποιο και αν αυτό είναι, να έχει εκδηλώσεις, ημέρες μνήμης ή οτιδήποτε άλλο διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη ενός λαού. Δυστυχώς, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών κωφεύει στην έκκληση να αφήνεται η Ιστορία στους ιστορικούς.

Είναι όμως, όχι μόνο προκλητικό, αλλά και πολιτικά επικίνδυνο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση του 2017, η οποία μαστίζεται από την άνοδο νεοναζιστικών και ακροδεξιών κομμάτων και μορφωμάτων, η προεδρεύουσά της για αυτό το εξάμηνο Εσθονία, να κάνει εργαλειακή χρήση της ιστορίας, εξομοιώνοντας το πιο μαύρο φαινόμενο της ανθρωπότητας, τον Παραλογισμό της Ιστορίας, τον ναζισμό, με τον κομμουνισμό ως ένα σύστημα ιδεολογικό, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό. Ο ναζισμός είχε μία και μοναδική πτυχή στη γένεση και στην εφαρμογή του, την κοινοτοπία του κακού που απενοχοποίησε τη μαζική δολοφονία, με ρατσιστικές ιδεολογικές βάσεις, εκατομμυρίων ανθρώπων, του οποίου τα δεινά πρωτίστως δεν ξεχνά η ίδια η γενέτειρά του, Γερμανία, στα όρια μάλιστα της εθνικής ενοχής.

Η ταύτιση του σταλινισμού με τον κομμουνισμό μόνον πολιτική χρήση μπορεί να έχει. Είναι τουλάχιστον ανιστόρητη και φτάνει στα όρια της πολιτικής χυδαιότητας. Η προσπάθεια ποινικοποίησης και εξομοίωσης του ναζισμού με φαινόμενα συγκεκριμένων χρονικών περιόδων όπου κανείς δεν αρνείται πως υπήρξαν βάναυσα για τους λαούς τους, τη στιγμή που η Ευρώπη δεν διατρέχει, δα, και κανέναν «κομμουνιστικό κίνδυνο» πια, για να ανατρέξω σε ορολογία ψυχροπολεμική που τόσο της μόδας είναι αυτές τις μέρες, ενέχει την πραγματικά τρομακτική προοπτική πολιτικού και ιδεολογικού ξεπλύματος όλων αυτών των νεοναζιστικών και ακροδεξιών μορφωμάτων, που αντιθέτως με τα κομμουνιστικά, μάλλον αυξάνονται, όπως και τα φαινόμενα βίας, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας που είναι και τα μοναδικά που μπορούν να παράγουν ως ιδεολογία και πρακτική.

Υπήρξαν και υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στις χώρες του υπαρκτού μετά την πτώση του; Φυσικά, και η συζήτηση μόνο μικρή δεν είναι. Διάρρηξη της όποιας κοινωνικής συνοχής υπήρχε, ξεπούλημα κρατικής περιουσίας σε ολιγάρχες, ακραία φτώχεια και κοινωνική ανισότητα, επέλαση τρίτων χωρών στις νέες αγορές κ.ο.κ., που σε καμία περίπτωση δε δικαιολογεί την ιδεολογική εκδικητικότητα των χωρών αυτών με τη χρήση της θεωρίας των δύο άκρων ως μέσο πολιτικού αποπροσανατολισμού και ως ιδεολογικό αντίβαρο της μετάβασης από τον σταλινικό τρόμο, στην ακραία νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ακολούθησε. Κάθε χώρα φέρει την ιστορία της αλλά και κυρίως, την ευθύνη του πώς τη χρησιμοποιεί για ένα καλύτερο μέλλον. Δεν μπορώ όμως να διακρίνω τίποτα άλλο παρά πολιτική χρησιμοθηρία, όταν έρχονται στο προσκήνιο εθνικές πολιτικές και εθνικά αφηγήματα, οιουδήποτε κράτους – μέλους, μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εν προκειμένω με τέτοιο ιστορικό βάρος. Και μιλούμε για ζητήματα, στων οποίων τη διαχείριση η ίδια η Ευρώπη έχει σταθεί πολύ προσεκτική, παλιότερα. Η ιστορία όμως δεν ξαναγράφεται και μάλιστα με ψεύδη και λάσπη.

Κλείνοντας, και σε ένα πιο εγχώριο πλαίσιο: φαίνεται πως κάποια πολιτικά κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως φιλοευρωπαϊκά, και στο παρελθόν έχουν λύσει τέτοια ζητήματα, όταν αυτά προέκυψαν, τώρα κάνουν μια στροφή, προσπαθώντας να αλιεύσουν για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια, ψήφους σε θολά ακροδεξιά νερά. Το μόνο που η ιστορία έχει δείξει, είναι πως όποιος προσπάθησε να συμμαχήσει με τον διάβολο, έχασε και την ψυχή του στο τέλος. Στην προκειμένη, ας προσέξουν μη χάσουν και ό,τι έχει απομείνει από την πολιτική τους κληρονομιά, στην προσπάθειά τους να χρησιμοποιήσουν ακόμη και πικρά, δικά μας εθνικά δράματα, ως μέσο αντιπολίτευσης. Τουλάχιστον, από όλη τη συζήτηση βγαίνει και κάτι χρήσιμο, όπως το να αποδεικνύεται ποιοι θέλουν στη σημερινή Ελλάδα να επαναφέρουν στο προσκήνιο, αποτυχημένα, εμφυλιοπολεμικά πάθη, για να κρύψουν την πολιτική τους ένδεια.

 

10580394 10153081778183312 944686213 n

Η ενδοοικογενειακή βία διαπερνά τις γραμμές του εισοδήματος, του μορφωτικού επιπέδου, της τάξης, του πολιτισμού - 'Αρθρο στην Αυγή

Η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης την 7/4/2011 και υπογράφηκε την 11/5/2011 κατά την 121η συνεδρίαση του Συμβουλίου στην Κωνσταντινούπολη. Τέθηκε σε ισχύ μετά την 10η επικύρωση της από την Ανδόρα στις 22/4/2014.
Η χώρα μας, αν και την υπέγραψε, δεν προχώρησε ποτέ στην επικύρωσή της, παρ' όλες τις οχλήσεις στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, μέχρι και το 2015, πολλών βουλευτών, ακόμη και της ίδιας της γράφουσας και με την ιδιότητα της Γενικής Εισηγήτριας του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας.
Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και κακοποίησης, το οποίο περιέχει αναφορές στην ταυτότητα φύλου και αποτελεί ένα σημαντικότατο βήμα στη μακρόχρονη και σταθερή προσπάθεια του Συμβουλίου της Ευρώπης να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών.
Η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών, σε όλες τις μορφές της, λεκτική, σωματική και ψυχολογική, αποτελεί ακραία έκφραση κυριαρχίας ανάμεσα στα φύλα, ανεξαρτήτως μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου.

Τα ευρήματα της έρευνας του Fundamental Rights Agency, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά και στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σοκαριστικά. Μία στις τρεις γυναίκες άνω των δεκαπέντε ετών έχει υπάρξει θύμα βίας, ακριβώς επειδή είναι γυναίκα. Η βία κατά των γυναικών αναδείχθηκε στην Ευρώπη ως το κεντρικό θέμα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε πολύ μεγάλη απόσταση από τη δεύτερη αιτία.
Αποφασίστηκε να μην επιλεγεί η απλή κύρωση με τη διαδικασία που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής, όπως γίνεται στις πλείστες των περιπτώσεων, αλλά να επιλέξουμε τον δύσκολο δρόμο της τροποποίησης άρθρων του Οικογενειακού και Ποινικού Κώδικα, έτσι ώστε να καταστεί ένα ουσιαστικό εργαλείο αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων, έτοιμο να χρησιμοποιηθεί την επομένη της ψήφισής του.
Χαρακτηριστικό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης είναι η έμφαση που αποδίδει στην πρόληψη. Εντελώς ενδεικτικά, προβλέπεται η υποχρέωση των συμβαλλόμενων κρατών να εξασφαλίσουν την κατάρτιση επαγγελματιών που ασχολούνται με τα θύματα βίας, την υλοποίηση θεραπευτικών προγραμμάτων για τους δράστες εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας και προσβολών της γενετήσιας ελευθερίας, καθώς και να διοργανώνουν δράσεις δημοσιότητας για την κατάργηση των στερεοτύπων και την εξασφάλιση του σεβασμού της διαφορετικότητας.
Η προστασία των θυμάτων ολοκληρώνεται με μια δέσμη κανόνων που θεσμοθετούν την υποχρέωση των κρατών είτε να ποινικοποιήσουν συμπεριφορές που μέχρι σήμερα διέφευγαν του ποινικού ενδιαφέροντος της πολιτείας, όπως για παράδειγμα τον εξαναγκασμό σε σύναψη γάμου, την σεξουαλική παρενόχληση και το stalking, δηλαδή μία εξακολουθητική συμπεριφορά απειλής, παρακολούθησης και παρενόχλησης, με την οποία η επέμβαση στην ιδιωτική σφαίρα του θύματος είναι ιδιαιτέρως επαχθής, είτε να προβλέψουν την αποζημίωση των θυμάτων. Αξιοσημείωτες είναι οι παρεμβάσεις που προωθούνται από τη Σύμβαση και σε επίπεδο δικονομικού δικαίου, ώστε το θύμα να προστατεύεται τόσο στην ποινική όσο και στην αστική δίκη.
Τέλος, καινοτομία της Σύμβασης συνιστά η ίδρυση μηχανισμού παρακολούθησης. Σε αυτόν περιλαμβάνεται η GREVIO, ανεξάρτητο όργανο, που συγκροτείται από τεχνοκράτες και επιφορτισμένο με την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης από τα κράτη-μέλη που την έχουν υπογράψει.
Δεν πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός, ότι τα κράτη-μέλη που υπογράφουν τη Σύμβαση ενθαρρύνονται να εφαρμόσουν τις προβλέψεις της και στην περίπτωση που θύμα της βίας είναι άνδρας ή αγόρι. Πρόκειται για μια σημαντική πρόβλεψη, δεδομένου ότι οι κοινωνικές δομές και πρακτικές πλαισιώνουν κυρίως την καταστατική υποτέλεια των γυναικών, ωστόσο σχέσεις εξουσίας αναπτύσσονται και σε βάρος των ανδρών, συνήθως των παιδιών και εφήβων. Η κύρωση της Σύμβασης θα ενισχύσει ερμηνευτικά το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο που υποστηρίζει την πραγμάτωση της αρχής της ισότητας και μπορεί να συμβάλει στη χειραφέτηση των κοινωνικών υποκειμένων ανεξαρτήτως φύλου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κρίνεται σκόπιμο να διατυπωθούν επιφυλάξεις σε σχέση με το άρθρο 44 της Σύμβασης, καθώς η νομοθετική παρέμβαση ώστε να προστεθούν νέα «εγκλήματα παγκόσμιας δικαιοσύνης» και η τροποποίηση της πιο σημαντικής διάταξης του «Διεθνούς Ποινικού Δικαίου» που βρίσκεται στον Ποινικό μας Κώδικα, απαιτεί τουλάχιστον τη συνολικότερη και συστηματικότερη προσέγγιση του θέματος, ιδιαίτερα επειδή με τις διατάξεις του συγκεκριμένου άρθρου της Σύμβασης υιοθετείται μία πιο διευρυμένη έννοια της αρχής της ενεργητικής προσωπικότητας (κατά τη Σύμβαση ο συνήθης τόπος διαμονής του δράστη, κατά το δίκαιό μας η ιθαγένειά του). Αυτή η επισήμανση, που θα έπρεπε να γίνει κατά την υπογραφή της Σύμβασης, ας γίνει τροφή για σκέψη για την ευθύνη όσων είναι επιφορτισμένοι με την τιμή να εκπροσωπούν την χώρα στα Διεθνή Fora και να υπογράφουν Κείμενα τα οποία τη δεσμεύουν έναντι της Διεθνούς Κοινότητας.
Κλείνοντας, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι εργάστηκαν για την υλοποίηση αυτής της προσπάθειας, τη Γενική Γραμματεία Ισότητας, η οποία είχε συστήσει Προνομοπαρασκευαστική Επιτροπή για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που ήρε ένα τόσο απαιτητικό νομικά κείμενο, τα στελέχη της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τις γυναικείες συλλογικότητες και τα κινήματα, και, φυσικά, τη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή και την Πρόεδρό της, κα Ιφιγένεια Καμτσίδου, αν. καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου και Πρόεδρο του ΕΚΔΔΑ.

 

2 10

Ο γολγοθάς των τυφλών στα γκισέ των τραπεζών - Δηλώσεις στη Documento

Οι Τράπεζες αξιώνουν από τους τυφλούς και τα άτομα με προβλήματα όρασης τη σύμπραξη δύο μαρτύρων ακόμη και για απλές δικαιοπρακτικές ενέργειες, όπως η ανάληψη του μισθού, της σύνταξης ή του προνοιακού επιδόματος , γεγονός που δεν είναι εφικτό, αφ' ενός και πρωτίστως επειδή παραβιάζονται ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, αφ' ετέρου γιατί δεν είναι δεδομένο ότι κάθε άνθρωπος έχει ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή του 2 άτομα εύκαιρα να τον συνδράμουν.
Παρόλο που έχει κυκλοφορήσει εσωτερική εγκύκλιος για σύμπραξη δύο τραπεζικών υπαλλήλων προκειμένου να πραγματοποιούνται οι προαναφερθείσες συναλλαγές, μας έχουν γίνει σειρά καταγγελιών ότι τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης όχι μόνο αντιμετωπίζουν την άρνηση των υπαλλήλων να συμπράξουν, αλλά και γίνονται δέκτες σκαιότατων συμπεριφορών.
Παράλληλα, οι τράπεζες στις πλείστες των περιπτώσεων αρνούνται να χορηγήσουν χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες και στην περίπτωση που το κάνουν, απαιτούν η παραλαβή του PIN να γίνει από άλλο άτομo, πέραν του ενδιαφερομένου, στο οποίο να έχει γίνει εξουσιοδότηση, απαίτηση που καθιστά τα άτομα με προβλήματα όρασης ως οιονεί περιορισμένης δικαιοπρακτικής ικανότητας.
Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Γενική Γραμματεία Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι Τράπεζες επικαλέστηκαν αφ' ενός την ασφάλεια των Τραπεζικών συναλλαγών και αφ' ετέρου τον κίνδυνο καταστηματάρχες να χρεώνουν κατά το δοκούν.
Είναι ήδη σε δημόσια διαβούλευση, μέχρι τις 31 Ιούλη, το Σχέδιο Νόμου αναφορικά με τις «Κατευθυντήριες – οργανωτικές διατάξεις υλοποίησης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες», όπου η Γενική Γραμματεία Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζεται ως Κεντρικό Σημείο Αναφοράς για θέματα σχετιζόμενα με την εφαρμογή της Σύμβασης.
Στην αρμοδιότητα του Κεντρικού Σημείου Αναφοράς ανήκει η υποδοχή και ο χειρισμός ζητημάτων που άπτονται της εφαρμογής της Σύμβασης σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, η συνεργασία με τα Επιμέρους Σημεία Αναφοράς, η διασύνδεση με το Πλαίσιο Προαγωγής της Σύμβασης, η διαβούλευση με αναγνωρισμένες αντιπροσωπευτικές οργανώσεις του αναπηρικού κινήματος, με άτομα και με ομάδες ατόμων, οργανωμένες ή μη που έχουν εύλογο ενδιαφέρον για τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες καθώς και η παροχή ενημέρωσης και κατευθύνσεων για θέματα σχετικά με τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες. Περαιτέρω στην αρμοδιότητα του Κεντρικού Σημείου Αναφοράς ανήκει η εκπόνηση και υποβολή στη Βουλή προς έγκριση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Άτομα με Αναπηρίες καθώς και η σύνταξη και υποβολή στην Επιτροπή των εκθέσεων του άρθρου 35 της Σύμβασης.
Ως ΓΓΔΑΔ, και με την επιπλέον αρμοδιότητα που μας επιφορτίζει το ως άνω νομοσχέδιο, συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας προκειμένου οι Τράπεζες αντί να παίζουν το ρόλο του αυτόκλητου προστάτη των τυφλών και των ατόμων με προβλήματα όρασης, να αξιοποιήσουν την ευρωπαϊκή εμπειρία αναφορικά με τις τραπεζικές συναλλαγές των εν θέματι ατόμων και παράλληλα να προχωρήσουν στην τοποθέτηση προσβάσιμων ΑΤΜ. Είναι θέμα ισονομίας και ίσης μεταχείρισης.

 

παρλ 1

Copyright © 2012. www.mariayannakaki.gr | Όλα τα νέα σήμερα newspolis.gr | Designed by Shape5.com

Η επίσημη ιστοσελίδα της Μαρίας Γιαννακάκη | υποψηφιοι, Αττική, περιφέρεια, Παρέμβαση, για την Αττική, Β' Πειραιά, Κορυδαλλός, Κερατσίνι, Νίκαια, Δραπετσώνα, Αγ. Ιωάννης, Ρέντης, Πέραμα, Πειραιάς, Ανθρώπινα, δικαιώματα, LGBT, ισότητα, Εξωτερική, πολιτική, Εθνική Άμυνα, Τουρκία, Κύπρος, Κυπριακό, Ευρωπαϊκή, Ένωση, ομοφυλόφιλοι, Ρομά