Συνεντεύξεις

Συνέντευξη στο Greek News Agenda, για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου

The draft law on legal recognition of gender identity passed in the Greek Parliament this Tuesday 10/10/17 with 171 MPs supporting the bill in principle and 114 voting against. Article 3, for the right of persons to change their legal gender at the age of 15, was passed with 148 votes in favour out of a total of 285 MPs present. Ruling coalition leader SYRIZA and the Potami party voted in favour of the bill in principle, as well as the individual articles. Main opposition New Democracy, Far-right Golden Dawn, the Communist Party of Greece (KKE) and the Centrists Union voted against the bill in its entirety while the Democratic Alliance voted in favour for everything except article 3, where it abstained.

 

Maria Yannakaki, Secretary General for Transparency and Human Rights at the Ministry of Justice, Transparency and Human Rights that intoduced the bill, spoke to Greek News Agenda*, about transgender rights as humans rights, the most important changes introduced by the new law, the problems trans people face in Greece and finally, the importance of bringing "taboo" discussions into public debate in order to challenge misconceptions and move society foward.

 

The legal recognition of gender identity has been a long standing claim of the LGBTQI+ community. Can you tell us why this is a human rights issue?

Social justice only stands when all citizens are treated equally and are protected as citizens; even though they may belong to groups with characteristics that differentiate them from the social majority. Such a group is our LGBTQI+ fellow citizens. There were numerous occasions where these citizens were a target of racist behaviour - be that verbal, psychological or physical abuse. Additionally, and deeper into societal justice issue: Due to the social stigma they faced if they came out, these people often suppressed their own true selves and tried to live under an identity that wasn't their own, in order to achieve what all other citizens are entitled to, such as get a home to live in, get a job, get equal treatment in any public aspect of their lives. The core purpose of the gender recognition as law is exactly that: to abolish the administrative reasons underlying the unfair treatment of these citizens and to allow them to live their life as the person they feel they are. Respect towards human values, without any exceptions and exclusions, is the foundation of our democratic culture and it does not come a la carte, but as a duty of our State. Not a moral one, but a constitutional one. And the constitutional confirmation and protection of Human Rights is at the core of our political identity as a government.

 

What does the bill include? Which are the most important changes it introduces?

The most important change this bill introduces is the fact that a person who would like to legally proceed to a gender transition is no longer obliged to go through a surgical operation or get medical approval to do so. The way the person experiences their gender identity, the person's own free will, is the only factor taken into account to legally proceed with gender transition and the procedure is the same one that applies to any other case in which a citizen of this country wants to change a part of identity information, such as their name. This bill, in a few words, gives the chance to anyone who wishes to correct their "official" gender information without them having to go through an undesired sterilization or surgical process. Furthermore, the bill also includes the right of persons between the age of 15 to 17 to proceed with the correction, provided they have their parents' or legal guardians' consent and the approval of a medical board.

 

The LGBTQI+ community has expressed concerns about certain elements of the bill, such as the maintenance of the judicial procedure -rather than a simpler administrative act- and the exclusion of married people from the process. How do you comment?

The judicial procedure is necessary to keep the same procedure for all citizens who want to proceed with any kind of legal change in their identity information. It is the same procedure someone follows, for example, to change their name, even for a trivial mistake, such as a typo by a police officer taking down a name during an ID card issue procedure. Keeping this procedure for gender correction is the meaning exactly of equal treatment of citizens. Anything else would raise reasonable arguments about a la carte handling of citizen issues by the State.


Is Greek society conservative? What do you think of the level of public debate and the reactions of opposition parties and church to the bill?

I will be absolutely honest in answering this: Greek society is quite conservative, in its majority and one can easily realise that, we all live in the same country and know what we are talking about here. Our society, behind the façade of traditionalism -which helps to uphold family values and this is undoubtedly important- has also kept social groups in the dark, in closets, or simply in roles that were constraining for the persons themselves. Take for example the difficulties faced by women, in the job market, in high ranking positions etc. Greek society is not only conservative towards the LGBTQI+ people, it remains conservative in other aspects as well, despite the progress we have made along decades, after difficult battles fought by activists. And there have been tough clashes for stuff we now take for granted. Such is the case of LGBTQI+ rights as human rights.

 

Public debate always serves a purpose, it is very important in itself, regardless of the outcome. In our case, it was mainly characterized by loud voices raising moral issues, on the grounds of ethnic traditionalism rather than constitutional equality. But the debate itself shows how far we have come, although there remains double and triple the distance to cover. Issues that were taboo in Greek households, have now reached the parliament and are discussed in the streets. This is the biggest essential victory, because every time such a so called moral issue becomes part of the public debate, the next time it is going to be discussed, the starting discussion point will always be more progressive, people will be used to the idea of discussing such things.


As for the opposition parties in the parliamentary discussion of the bill: All I have to say is that the moment of truth is when it comes down to a vote and hands will be raised or will stay down. When a political party claims to be pro-European, progressive, an ardent defender of human rights and this is claimed to be a core of its political identity, there is no room for cheap oppositional tactics. Human rights are protected globally and universally and cannot be measured in terms of political games.

 

As for the church, I personally had no illusions or great expectations for it to remain silent or even moderate, although I acknowledge the fact that not all clergy is the same. But I certainly do not see any reason why the church would be an official stakeholder in this. Faith and its practice is a personal issue, it is not to be brought up every time we try to settle civic issues. But this leads us again to what I said earlier about traditionalism and its interference in social justice issues.

 

What are the most important problems trans people face in Greek society? What are the most common misconceptions about gender identity?

It is truly horrifying for someone to realise the everyday issues trans people have to deal with, things that every other citizen takes for granted, things that are otherwise so trivial and simple technicalities, that most of us don't even bother to think about. Transgender people face problems with simple procedures such as getting a driver's license issued, obtaining their travel documents etc. I cannot even begin to imagine how stressful my life and everyone else's would be if we had to face such issues every day. We are talking about people, citizens, who want to live their day to day routine like the rest of us, in the same terms the majority does. We were not letting them do even that without having to put their personal dignity aside and pretend to be someone they are not, forcing them to even dress and look like someone they are not, in order to be able to proceed with trivial issues of everyday life. Never mind the racist behaviour they occasionally faced, precisely because not even the State itself recognized till now their right to live with dignity.

As for society, unfortunately there is a very large part of it that still has not grasped the fact that gender identity and sexual orientation are two different things. The most common misconception is definitely this. There just isn't enough information available to the people, so that they get to learn these differences, and I understand that this is partially our fault, as a State, but also a result of what I was saying before about taboo discussion issues in Greek society.

 

A large section of society is not deeply negative and "morally" opposed to the gender recognition law. If someone provides them with detailed information on what this bill includes and how these are civic matters, they will understand that this is about equality. Hypocrisy and fear of those different from us, the ones outside society norms will always be there. Unfortunately, there are still too many people who just don't have the appropriate education and information about these things and we are on that, trying to make these issues visible and provide the right information to those who want to listen. I believe that a whole new starting point was set after the extension of civil partnership to same sex couples in 2015. Since then, the public debate has moved forward, even though some voices, or rather shouts, still remain the same.

 

How do you evaluate the government's work in the field of human rights? What challenges lie ahead?

This government is very proud to have taken legislative steps in the last 2,5 years in the field of human rights, that -otherwise unfortunately- had not been taken earlier for decades. More specifically, we expanded the application of civil partnership to same sex couples as well, enforced antiracist legislation and legislation against any form of discrimination, and formed a National Council against Racism and Intolerance to compile a national strategy for tackling and preventing these issues, in cooperation with civil society and state authorities.

Also, with Law 4443/2016 for equal treatment, we brought important changes to legislation, as the law applied to a broader frame of cases, the Ombudsman's responsibilities increased and private sector cases could now be examined by it. We proceeded to the designation of Special Prosecutors responsible for cases of racial violence, in the cities of Athens, Piraeus, Thessaloniki, Patras and Irakleion, and to the abolishment of article 347 of the Penal Code. We took measures to make the life of prisoners better, respecting their rights as humans as well.

 

Last but not least, the Legal Gender Recognition bill is a Greek State law as of last Tuesday. The fight for human rights is a constant one. I'd like to say, that, as long as there is humanity, this will be a never ending fight. Are the aforementioned taken steps enough for the protection and promotion human rights? The answer is definitely "no". But we are making progress; we are taking measures in the right direction that should have been taken a long, long time ago. When only 3 years ago Greece was the black sheep in these issues, the Commissioner for Human Rights of the Council of Europe Muiznieks remarked last summer that Greece is the friendliest country regarding human rights. We intend to remain that kind of country.

 

2 10

Συνέντευξη για τον αντιρατσιστικό Νόμο και την εφαρμογή του - Για το insidestory.gr

1. Με την μέχρι τώρα εμπειρία σας πως θα αποτιμούσατε την κατάσταση αναφορικά με την εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου;

Τα τελευταία χρόνια, και πολύ συστηματικά τα δύο τελευταία, το Υπουργείο Δικαιοσύνης παρακολουθεί την εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας με στοιχεία που συγκεντρώνει από την Αστυνομία, τα Δικαστήρια και τις Εισαγγελίες. Από κοινού με την Αστυνομία προσπαθούμε να συγκεντρώνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα στοιχεία αυτά, αν και όπως αντιλαμβάνεστε είναι δύσκολο για τις γραμματείες των δικαστηρίων και των εισαγγελιών να εντοπίζουν τις σχετικές δικογραφίες, αφενός λόγω της έλλειψης συστήματος μηχανογράφησης και αφετέρου λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας τους. Ευελπιστούμε ότι η εφαρμογή του νέου συστήματος μηχανογράφησης σε πολλά δικαστήρια της χώρας θα βελτιώσει και την καταγραφή των υποθέσεων αυτών. Σε σχέση με αυτό, πρέπει να σημειώσω ότι πρόκειται άμεσα να ξεκινήσει ευρωπαϊκό πρόγραμμα το οποίο θα υλοποιήσουμε σε συνεργασία με το Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ. Μια από τις δράσεις του προγράμματος είναι η βελτίωση της καταγραφής των εν λόγω υποθέσεων.
Ως προς τα ποιοτικά στοιχεία που μπορούμε να αντλήσουμε από την εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, θα έλεγα ότι έχουμε ακόμη πολλή δουλειά να κάνουμε για να καταστεί αποτελεσματικότερη. Κατ' αρχήν να σημειώσω ότι η εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας συνιστά ένα δύσκολο εγχείρημα γιατί συνδέεται με τα κίνητρα του δράστη. Ωστόσο, υπήρξαν νομοθετικές βελτιώσεις, και ειδικότερα στο άρθρο 81 Α του Ποινικού Κώδικα, ώστε να καταστεί ευχερέστερη η εφαρμογή του.
Επιπλέον, χρειάζεται ευαισθητοποίηση και επιμόρφωση τόσο των αστυνομικών όσο και των δικαστικών λειτουργών. Προς την κατεύθυνση αυτή, η Ελληνική Αστυνομία πραγματοποιεί συνεχώς εκπαιδεύσεις, ενώ οι σπουδαστές της Εθνικής Σχολής Δικαστών διδάσκονται από πέρυσι την αντιρατσιστική νομοθεσία. Παράλληλα, πραγματοποιούνται ειδικά σεμινάρια, ενώ φέτος με πρωτοβουλία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου θα πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικά σεμινάρια για τους εν ενεργεία εισαγγελείς.
Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι χρειάζεται και ευαισθητοποίηση τόσο της κοινωνίας στο σύνολό της όσο και ειδικών ομάδων. Έτσι, το Εθνικό Συμβούλιο κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας έχει αναπτύξει διάφορες δράσεις, μια εκ των οποίων είναι και η έκδοση ειδικού ενημερωτικού φυλλαδίου για τη ρατσιστική βία και τη ρητορική του μίσους το οποίο απευθύνεται στους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτή τη στιγμή το Συμβούλιο ξεκινά την διαμόρφωση μιας συνολικής στρατηγικής κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Με την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να προσκαλέσω νέους ερευνητές που ασχολούνται με τα θέματα του ρατσισμού να έρθουν σε επαφή με το Συμβούλιο για να συμβάλλουν με τις γνώσεις, την εξειδίκευση και τις προτάσεις τους στη διαμόρφωση αυτής της στρατηγικής.

 

2. Εκπρόσωποι φορέων με τους οποίους έχουμε έρθει σε επικοινωνία κάνουν λόγο για μια νομικά διαφορετική αντιμετώπιση των κληρικών και των λαϊκών, όταν πρόκειται παραδείγματος χάριν για ομοφοβικά περιστατικά. Με λίγα λόγια, εννοούν ότι οι κληρικοί δεν διώκονται. Ποιά είναι η δική σας θέση σχετικά;

Κατ' αρχήν κανείς δεν έχει ασυλία. Όλοι υπόκεινται στον έλεγχο της Δικαιοσύνης και όπως γνωρίζετε έχουν σχηματιστεί δικογραφίες και κατά κληρικών. Ωστόσο, η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και κανείς δεν πρέπει να παρεμβαίνει στο έργο της. Εμείς από πλευράς μας μπορούμε απλώς να συμβάλλουμε στην ενδυνάμωση του δικαστικού συστήματος παρέχοντας τα εργαλεία, με νομοθετικές ή άλλες πρωτοβουλίες, όπως αυτές που προανέφερα.
Ως προς τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, αυτές εκφράζονται επίσημα από την Ιερά Σύνοδο. Οι επιμέρους απόψεις των κληρικών δεν αποτελούν θέσεις της Εκκλησίας. Εντούτοις, θα ήθελα να επισημάνω ότι ακόμα και ο μη ποινικά κολάσιμος μισαλλόδοξος λόγος καλλιεργεί την «χαμηλής έντασης» ρητορική του μίσους, η οποία ευνοεί την ανάπτυξη του ρατσισμού και της ρατσιστικής βίας. Και γι' αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Θα έλεγα όμως ότι υπονομεύει και τις ίδιες τις θέσεις της Εκκλησίας που διακηρύσσουν την αγάπη και την ανεκτικότητα.

 

3. Αντίστοιχα, μας εκφράζεται η αναγκαιότητα της απασχόλησης ενός/μίας εισαγγελέα μόνο με τη σχετική αρμοδιότητα, καθώς τώρα οι εισαγγελείς που είναι επιφορτισμένοι με το πόστο αυτό έχουν παράλληλα και άλλες υποχρεώσεις. Πιστεύετε πως υπάρχει τέτοια ανάγκη ή όχι; Και αν ναι, υπάρχει πρόθεση να πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή στο μέλλον;

Όπως προανέφερα η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και τα ίδια τα Δικαστήρια καθορίζουν την οργάνωσή τους. Συνεπώς, ο ορισμός ειδικών εισαγγελέων για τη ρατσιστική βία γίνεται συνήθως με απόφαση του Προϊσταμένου της κάθε Εισαγγελίας. Εμείς αναδείξαμε αυτή την πρακτική ως «καλή πρακτική» τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στα διεθνή όργανα κατά του ρατσισμού στα οποία μετέχουμε. Θα θέλαμε πολύ οι Ειδικοί αυτοί Εισαγγελείς να ασχολούνται αποκλειστικά με τα θέματα αυτά, ωστόσο γνωρίζετε πολύ καλά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς που αντιμετωπίζει η χώρα. Αυτό σχετίζεται και με τη γενικότερη ανάγκη ενίσχυσης των δικαστηρίων όχι μόνο για την αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας, αλλά για την συνολικότερη βελτίωση και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Όπως γνωρίζετε, το Υπουργείο Δικαιοσύνης λαμβάνει μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση.

 

2 10

Επιτέλους και στην Ελλάδα το Σπίτι του Παιδιού - Συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών

Τα παιδιά θα προστατεύονται στα "σπίτια" τους

 

Οι πιο ευάλωτοι πολίτες της χώρας που δεν είναι άλλοι από τα ανήλικα φαίνεται ότι αποσπούν όλο και συχνότερα πλέον την προσοχή εκείνων που είναι επιφορτισμένοι με το να δημιουργούν ασφαλή πλαίσια για την προστασία τους. Μετά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης σε ότι αφορά την κράτηση ανήλικων στις φυλακές που περιόρισε κατά πολύ το άγριο αυτό φαινόμενο σήμερα ένα άλλο Νομοσχέδιο φιλοδοξεί να ρυθμίσει το κενό -μέχρι σήμερα- γράμμα για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. Μιλήσαμε για την ουσία της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας με την Γ.Γ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης Μαρία Γιαννακάκη.

 

Την ρωτήσαμε για το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο τις όποιες πρωτοβουλίες των προηγούμενων κυβερνήσεων και ζητήσαμε να μάθουμε το σκοπό την νέας αυτής ρύθμισης και τα "Σπίτια του Παιδιού"

 

"Μετά από 10 χρόνια που διατάξεις παρέμεναν κενό γράμμα, καθώς το 2007, με την Κύρωση Προαιρετικού Πρωτοκόλλου της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού αλλά και το 2008 με την Κύρωση Σύμβασης για την Προστασία Παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση είχαν θεσπιστεί ειδικές διατάξεις για την εξέταση παιδιών θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης ως μαρτύρων, που προέβλεπαν δημιουργία ειδικών δομών (χώροι με εξειδικευμένο προσωπικό) για την εξέταση αυτών των παιδιών κατά την ποινική διαδικασία, αλλά δεν είχε γίνει τίποτα, θεσμοθετούνται, με την κατάθεση του Σχεδίου Νόμου για την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2012/29/ΕΕ για την προστασία των θυμάτων, τα «Σπίτια του Παιδιού». Πρόκειται για υπηρεσίες με ειδικούς χώρους και εξειδικευμένο προσωπικό, όπου θα διενεργείται η εξέταση του παιδιού κατόπιν διεπιστημονικής συνεργασίας των προανακριτικών, ανακριτικών και δικαστικών Αρχών με ψυχολόγους, ψυχιάτρους και κοινωνικούς λειτουργούς με στόχο την επίτευξη φιλικότερης προς τα παιδιά Δικαιοσύνης, την αποφυγή της δευτερογενούς θυματοποίησης του παιδιού, την αποφυγή πολλαπλών καταθέσεων (έχουν φτάσει μέχρι και τις 14!) και την εξακρίβωση της αλήθειας με φιλικό προς το παιδί τρόπο.


Σε αυτό το πλαίσιο εκπαιδεύονται και αξιοποιούνται δημόσιοι λειτουργοί, ενώ βελτιώνεται η απονομή της Δικαιοσύνης και, εμμέσως, η προστασία του κατηγορουμένου, καθώς μπορεί πλέον να εκτιμηθεί καλύτερα η κατάθεση του παιδιού και η αλήθεια των λεγομένων του.
Στην Αμερική αυτές οι δομές λειτουργούν από το 1985, στην Ευρώπη σχεδόν όλα τα κράτη διαθέτουν τέτοιες δομές, ενώ η γειτονική μας Βουλγαρία διαθέτει 20 (!) τέτοιες δομές, όπως και η Τουρκία"

 

Η Μ. Γιαννακάκη αναφέρθηκε αναλυτικά στη συνέχεια στον τρόπο σύστασης των 5 Αυτοτελών Γραφείων Προστασίας Ανήλικων Θυμάτων στις 5 μεγαλύτερες πόλεις (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο) εντός της Υπηρεσίας Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής του ΥΔΔΑΔ, τα οποία ασκούν αρμοδιότητες σε ολόκληρη την Εφετειακή τους Περιφέρεια, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη δυνατή γεωγραφική κάλυψη των δικαστηρίων της χώρας (π.χ. το Αυτοτελές Γραφείο Πάτρας θα καλύπτει και τις Εισαγγελίες Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Αιγίου, Ηλείας, Αμαλιάδας, Καλαβρύτων).

 

Τα συγκεκριμένα μέτρα όπως τα εξέθεσε η Μ. Γιαννακάκη είναι :

 

-Σε πρώτη φάση ορίζεται, ως πραγματογνώμονας, παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος που υπηρετεί στα Σπίτια του Παιδιού ή, όπου δεν υπάρχουν, ειδικά εκπαιδευμένος παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος από τον ειδικό πίνακα πραγματογνωμόνων, ο οποίος μέσα από έγγραφη έκθεσή του θα αποφαίνεται για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση του ανήλικου, ενώ παράλληλα θα προετοιμάζει τον ανήλικο για την εξέταση που θα ακολουθήσει. Στη συνέχεια, ο προανακριτικός υπάλληλος, ο ανακριτής κλπ θα εξετάζει τον ανήλικο στο Σπίτι του Παιδιού, όπου ο παιδοψυχολόγος θα απευθύνει τις ερωτήσεις που θα θέτει ο προανακριτικός υπάλληλος, ο ανακριτής κλπ με σύστημα ενδοεπικοινωνίας και ο οποίος θα κατευθύνει την εξέταση, παρακολουθώντας πίσω από διπλό καθρέπτη.


-Η κατάθεση του παιδιού θα βιντεοσκοπείται υποχρεωτικά και έτσι το παιδί δεν θα χρειάζεται πλέον να παρίσταται στα επόμενα στάδια της διαδικασίας. Αυτό, όπως σημείωσα και προηγουμένως, προβλεπόταν ήδη από το 2007, αλλά δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ.

 

Δημιουργία πλέγματος προστασίας της παιδικής ηλικίας και ειδική μέριμνα για τα προσφυγόπουλα

 

"Η Δικαιοσύνη φιλική προς το Παιδί εντάσσεται στο υπό εκπόνηση Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Παιδί, μία διυπουργική Δράση, η οποία στηρίζεται στις Παρατηρήσεις της τελευταίας Έκθεσης για την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Στο πλαίσιο αυτό, ολοκληρώθηκε η αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου της επιτροπείας των ασυνόδευτων ανηλίκων, της πιο ευάλωτης ομάδας του προσφυγικού πληθυσμού. Το νομοσχέδιο έρχεται να καλύψει το κενό που υπήρχε μέχρι τώρα, δηλαδή την απουσία εξειδικευμένων επιτρόπων, με αποτέλεσμα οι εισαγγελείς, που είναι κατά νόμο προσωρινοί επίτροποι των ασυνόδευτων ανηλίκων, να έχουν εγκαταλειφθεί μόνοι στο θέμα αυτό, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να αναθέσουν σε κάποιον την ουσιαστική προστασία του παιδιού"

 

Τέλος η Μ. Γιαννακάκη μας τόνισε ότι προ των πυλών είναι και το νομοσχέδιο που θα διευκολύνει την αναδοχή και την υιοθεσία (δημιουργία Εθνικού Μητρώου Παιδιών, μητρώο υποψηφίων γονέων και αναδόχων) με στόχο με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του Παιδιού.
"Είναι σαφές, ότι η κυβέρνηση έχει περάσει πλέον από το στάδιο της καταγραφής των προβλημάτων αναφορικά με την παιδική προστασία, σε αυτό των νομοθετικών ρυθμίσεων προκειμένου να καλυφθούν τα νομοθετικά κενά. Όμως οι Νόμοι δεν αρκούν, το πιο σημαντικό είναι η ορθή εφαρμογή τους. Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένες και αποσπασματικές δράσεις, αλλά εντάσσονται στην ευρύτερη πολιτική βούληση της κυβέρνησης να δημιουργηθεί ένα πλέγμα προστασίας για το Παιδί, μέσω ενός ολιστικού σχεδίου, οριζόντιου, διεπιστημονικού και διυπουργικού, που δεν αντιμετωπίζει το παιδί ως παρακολούθημα των γονιών του, αλλά ως έναν νεαρό πολίτη, όπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα.


Είναι αντιληπτό πως στο συγκεκριμένο ζήτημα δε χωρούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες και στρατηγικές, συνεπώς αναμένουμε ευρεία αποδοχή, όταν για το νομοσχέδιο φτάσει η ημέρα ψήφισής του στη Βουλή"

 

11693199 880572315369663 1365534033 n

Συνέντευξη στο Κουτί της Πανδώρας, για τη Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου

Από το Κουτί της Πανδώρας

 

Ήταν πάγιο αίτημα κυρίως των διεμφυλικών ατόμων η αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Πείτε μας τι ακριβώς θα περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο...

Αφορά τη φυλομετάβαση, δηλαδή αφορά τους ανθρώπους που αισθάνονται δυσφορία γένους, που ουσιαστικά σημαίνει ότι δεν αισθάνονται άνετα με το φυσικό γένος που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση. Και μέσω της εκούσιας δικαιοδοσίας που είναι μία διαδικασία πάρα πολύ διακριτική, πάρα πολύ γρήγορη, εχέμυθη και αφορά κάθε έλληνα πολίτη που θέλει να μεταβάλει κάποιο στοιχείο της ταυτότητάς του, ο δικαστής δεν θα μπορεί να θέτει κανένα επιπλέον κριτήριο. Δεν θα χρειάζεται καμία επιπλέον ιατρική επέμβαση ή ψυχιατρική εξέταση. Με αυτό το νομοσχέδιο απαγορεύουμε τον εξαναγκασμό σε ακρωτηριασμό, κάτι που έρχεται σε αρμονία με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και με την Παγκόσμια Χάρτα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που είναι τομή για την ελληνική διοίκηση, αναγνωρίζει δικαιώματα στους συμπολίτες μας και φέρνει πολλές αλλαγές, όπως λόγου χάρη στα ληξιαρχεία. Γι' αυτό ήμασταν εξαιρετικά προσεκτικοί. Αυτό, αφορά τον σκληρό πυρήνα της ύπαρξης κάποιων ανθρώπων. Για να διασφαλιστεί ο απόλυτος σεβασμός σε αυτούς τους ανθρώπους βγάλαμε ένα άρτιο τεχνικά νομοσχέδιο για να μην μπορεί κανένας να το ¨χτυπήσει¨ νομοτεχνικά στη Βουλή και να εφαρμοστεί από την επόμενη μέρα που θα πάρει ΦΕΚ.

 

Ποια ήταν η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε όσα νομοσχέδια ανάλογου χαρακτήρα έχει φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση;

Θυμάστε ότι στο σύμφωνο συμβίωσης υπήρχε στήριξη από το ΠΑΣΟΚ, από ένα μέρος των βουλευτών του Ποταμιού... Εγώ, δεν ξεχνώ ότι παρά τους πύρινους λόγους κάποιων βουλευτών του -αλλά ξέρετε το να κουνάς το δάκτυλο είναι το μόνο εύκολο, κάποιοι αποχώρησαν και δεν είχαν καν το θάρρος να καταψηφίσουν. Το ψήφισε ένας μέρος των βουλευτών των ΑΝΕΛ, που είναι ο κυβερνητικός εταίρος. Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για κάποιους λόγους δεν ψήφισε, δεν τους γνωρίζω. Βέβαια, ψήφισε κι ένα μέρος των βουλευτών της ΝΔ, αλλά όχι μεγάλο. Και σε αυτό το νομοσχέδιο που αφορά την φυλομετάβαση, θα έρθει ο κάθε βουλευτής να αποδείξει εμπράκτως, με τη ψήφο του, μετρήσιμα δηλαδή, την ευαισθησία που έχει στα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Είναι μέρος της στοχοθεσίας σας η τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια;

Όλα τα θέματα παραμένουν ανοικτά στην ατζέντα της Γενικής Γραμματείας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του υπουργείο Δικαιοσύνης γενικότερα. Αυτά είναι θέματα για τα οποία κάνουμε ένα βήμα τη φορά, μέσα σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον. Όλα όμως είναι ανοικτά και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι στην κορυφή της κυβερνητικής ατζέντας.

 

Σχετικά με την προσφυγή στο ΣτΕ του Σεραφείμ κι άλλων Μητροπολιτών κατά του συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών;

Αυτές είναι μεμονωμένες απόψεις και δεν αντανακλούν στην επίσημη άποψη της εκκλησίας, όπως αυτή εκφράστηκε από τον εκπρόσωπο της στις αρμόδιες επιτροπές για τη συζήτηση για το νομοσχέδιο της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης. Ο εκπρόσωπος της εκκλησίας εκεί είχε αναγνωρίσει ότι η ρύθμιση των σχέσεων των πολιτών είναι αρμοδιότητα της πολιτείας και όχι της εκκλησίας. Είμαι η τελευταία που θα άνοιγε μία θεολογική συζήτηση, αλλά δεν μπορώ να μην θυμηθώ τα λόγια του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος είπε ότι ο μόνος αρμόδιος και άξιος για να κρίνει τον άνθρωπο είναι ο Θεός. Εγώ, ξέρω ότι ο Χριστός πρώτα απ' όλα δίδαξε την ισότητα και την αγάπη.

 

Μήπως τέτοιου είδους γεγονότα ενισχύουν την αντίληψη πως πρέπει να πάψει η σύμφυση εκκλησίας – κράτους;

Παραβιάζετε ανοικτές θύρες. Το έχω πει πάρα πολλές φορές πως το μόνο που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη άσκηση των θρησκευτικών αισθημάτων, που είναι ανθρώπινο δικαίωμα και το προασπίζω και ως άνθρωπος και ως γενική γραμματέας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι ο απόλυτος διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας. Αυτό προστατεύει και την εκκλησία στο λειτούργημά της και τους πιστούς στην άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων.

 

Αποτελεί άλλωστε και μία από τις προτεραιότητες της συνταγματικής αναθεώρησης...

Στις πρώτες σκέψεις που διάβασα της συντακτικής επιτροπής είναι και οι διακριτές σχέσεις κράτους – εκκλησίας. Βέβαια, περιμένουμε όλο αυτό να εξειδικευθεί. Και όλα αυτά με απόλυτο σεβασμό και στην ιστορία της εκκλησίας στην Ελλάδα και με απόλυτο σεβασμό στους ανθρώπους που θρησκεύονται.

 

Όμως, ο κυβερνητικός χρόνος είναι περιορισμένος και έχει ημερομηνία λήξης...

Σαφώς, συμφωνώ. Όμως, βλέπετε πως κάθε φορά που εκδίδεται μία υπουργική απόφαση, γίνεται αφορμή για να κατατίθενται αιτήσεις ακυρώσεως κ.ο.κ.. Εγώ, από τότε που ήμουν βουλευτής, δεν κουραζόμουν ποτέ να λέω ότι δεν είναι δυνατόν να νομοθετούμε με υπουργικές αποφάσεις. Κάθε φορά που δεν μπορούσαν να λυθούν προβλήματα πολλοί έλεγαν: «Εντάξει, δεν πειράζει... Θα βγει υπουργική απόφαση και θα το ρυθμίζει». Αυτός δεν είναι τρόπος νομοθέτησης. Το 95% των διοικητικών πράξεων στην Ελλάδα είναι υπουργικές αποφάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι 40 μέρες πριν από τις εκλογές κατεβαίνουν τα μολύβια και μέχρι να ξανασχηματιστεί κυβέρνηση συνεχίζεται αυτό το καθεστώς.

 

Από την άλλη, υπάρχει και η άποψη ότι διαχειρίζεστε μία συντηρητική κοινωνία. Ποια η άποψή σας;

Ακόμη κι αν συνέβαινε αυτό, που δεν το πιστεύω, είμαι από τις πολιτικούς που θεωρούν ότι οι πολιτικοί πρέπει να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και όχι να σέρνονται πίσω της για να ανακυκλώνουν στερεότυπα. Νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία -και αυτό φάνηκε και από τις δημοσκοπήσεις αργότερα για το σύμφωνο συμβίωσης και για την επέκτασή του στα ομόφυλα ζευγάρια- είναι έτοιμη να δεχτεί πράγματα. Εξάλλου, στον σκληρό πυρήνα μιας αριστερής κυβέρνησης είναι να βγάζει ανθρώπους που ήταν κρυμμένοι τόσα χρόνια στην ντουλάπα. Δεν τους βγάζουμε επειδή είμαστε καλοί άνθρωποι και ανεκτικοί, εμένα στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μ' αρέσει καθόλου η λέξη ανοχή, οι ίδιοι οφείλουμε να δημιουργούμε ζωτικό χώρο δίπλα μας γι' αυτούς. Δεν ανεχόμαστε το διαφορετικό, το σεβόμαστε. Σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Τελεία και παύλα.

 

2 10

Δηλώσεις για τις αιτήσεις ακυρώσεως στο σύμφωνο συμβίωσης στο koutipandoras.gr

«Οι αιτήσεις ακύρωσης αφορούν σε Υπουργική Απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, με μία εξ αυτών να βασίζεται σε δύο επιχειρήματα: Το ένα αφορά στην προσβολή των χρηστών ηθών και το άλλο στο ότι ο άνθρωπος δεν αναγνωρίζεται ως έμφυλο ον και αυτό γιατί στο σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια υπάρχει μέρος Α και μέρος Β», αναφέρει στο koutipandoras.gr η Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μαρία Γιαννακάκη.


Οι αιτήσεις, όπως σημειώνει η κ. Γιαννακάκη, προέρχονται από τον Σεραφείμ Πειραιώς, δηλαδή τη Μητρόπολη Πειραιά, από τη Μητρόπολη Κυθήρων και από τη Μητρόπολη Γορτυνίας και Μεγαλοπόλεως, όπως επίσης και από διάφορους κατά τόπους ιερείς αλλά και από θρησκευτικές οργανώσεις.


«Οι αιτήσεις ακυρώσεως είναι εξαιρετικά προσβλητικές για τους ομοφυλόφιλους και για την Πολιτεία, αλλά να τονίσουμε πως οι αιτούντες εκφράζουν προσωπικές απόψεις και όχι τη θέση της Εκκλησίας. Η θέση της Εκκλησίας εκφράστηκε από τον εκπρόσωπό της, ο οποίος είχε κληθεί στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου. Τότε, ο εκπρόσωπος είχε πει επί λέξει: ''Η Εκκλησία δεν έρχεται να διδάξει άρνηση στη ρύθμιση σχέσεων πολιτών μεταξύ τους. Έρχεται, μόνο και μόνο, να υπενθυμίσει το γεγονός ότι έχει τη δική της διδασκαλία από τη θεολογία της, η οποία αντιμετωπίζει το γάμο ως μυστήριο μέγα. Η Εκκλησία της Ελλάδας, λοιπόν, έρχεται να πιστοποιήσει τη διδασκαλία της, έρχεται να καταθέσει τις απόψεις της, όχι για να αρνηθεί ρυθμίσεις σχέσεων, όχι για να αρνηθεί το δικαίωμα στο κράτος να ρυθμίσει τις σχέσεις του με τους πολίτες, αλλά για να δείξει τη δική της πρόταση και να τονίσει ότι θεωρεί κάποια δεδομένα πράγματα ως οικογένεια, αυτά τα προστατεύει, γύρω από αυτά κινείται και ό,τι άλλο βρίσκεται πέρα από τη δική της διδασκαλία, δεν μπορεί να αποτελέσει και δικό της αντικείμενο αρμοδιότητας''.


«Εν ολίγοις, μας είπε πως η Εκκλησία έχει τη διδασκαλία της, αναγνωρίζοντας απόλυτα πως η ρύθμιση των σχέσεων των πολιτών είναι αρμοδιότητα της Πολιτείας και όχι της Εκκλησίας. Αυτή ήταν η επίσημη θέση της Εκκλησίας», εξήγησε η Γενική Γραμματέας και συνέχισε, επισημαίνοντας πως στις αιτήσεις αυτές εκφράζονται προσωπικές απόψεις.


«Αναγράφεται ότι ο συγκεκριμένος νόμος του κράτους έρχεται σε αντίθεση με το κοινό αίσθημα, ωστόσο αυτό είναι ανακριβές γιατί έχουν γίνει πάρα πολλές δημοσκοπήσεις που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, ότι η κοινωνία ήταν πάρα πολύ ώριμη και ότι εν ολίγοις η πολιτική ήταν πίσω από την κοινωνία προκειμένου να υλοποιηθεί το σύμφωνο συμβίωσης. Αλλά ακόμη κι αν η κοινή γνώμη ήταν αντίθετη κι αν ήταν μειοψηφική άποψη, ακριβώς γι' αυτό υπάρχει το διεθνές πλαίσιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να μην υπόκεινται αυτά σε συγκυριακές πλειοψηφίες ή μειοψηφίες. Γι' αυτό ακριβώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα ποτέ δεν αποτελούν ζήτημα και ερώτημα δημοψηφίσματος. Κι εγώ είμαι από τις πολιτικούς που πιστεύουν πως ρόλος του πολιτικού είναι να διαμορφώνει την κοινή γνώμη κι όχι να σέρνεται πίσω της προς άγραν ψήφων».


Η κ. Γιαννακάκη απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο ακύρωσης του νόμου με βάση την επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν οι αιτούντες, επικρίνοντας παράλληλα το γεγονός πως τέτοιου είδους πρωτοβουλίες κοστίζουν πολύτιμες εργατοώρες στο στελεχιακό προσωπικό του υπουργείου. «Νομίζω ότι κάποιοι σπαταλούν πολύτιμο χρόνο και χρήμα, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο καθ' αυτό έργο της Εκκλησίας» κατέληξε.

 

παρλ 1

Copyright © 2012. www.mariayannakaki.gr | Όλα τα νέα σήμερα newspolis.gr | Designed by Shape5.com

Η επίσημη ιστοσελίδα της Μαρίας Γιαννακάκη | υποψηφιοι, Αττική, περιφέρεια, Παρέμβαση, για την Αττική, Β' Πειραιά, Κορυδαλλός, Κερατσίνι, Νίκαια, Δραπετσώνα, Αγ. Ιωάννης, Ρέντης, Πέραμα, Πειραιάς, Ανθρώπινα, δικαιώματα, LGBT, ισότητα, Εξωτερική, πολιτική, Εθνική Άμυνα, Τουρκία, Κύπρος, Κυπριακό, Ευρωπαϊκή, Ένωση, ομοφυλόφιλοι, Ρομά